Na początku roku 2002 firmy Sony i Philips, od dawna współpracujące w dziedzinie
dysków optycznych, zaprezentowały nową technologię niebieskiego lasera ochrzczoną
Blu-ray. (Nazwa specjalnie jest pisana z błędem, tak by można ją było zastrzec.)
Technologia Blu-ray jest bardziej rewolucyjna niż HD-DVD, gdyż nie podtrzymuje wstecznej
kompatybilności z istniejącą technologią DVD. Firmy Sony i Philips dokonały większych
zmian, co zaowocowało stworzeniem nośnika o dużo większej pojemności.
Opracowany przez Blu-ray Disc Association (BDA), wyróżnia się większą pojemnością od płyt DVD, co jest możliwe dzięki zastosowaniu niebieskiego lasera.
Ten nowy typ nośnika pozwala na zapisanie 25 GB danych na płytach jednowarstwowych. Projektowane są również płyty dwuwarstwowe o pojemności 50 GB, czterowarstwowe mieszczące do 100 GB oraz ośmiowarstwowe, na których można będzie zapisać 200 GB danych. Do zapisywania na tym nośniku jest używany laser niebieski (w nagrywarkach DVD używany jest laser czerwony). Dysk Blu-ray ma dwie warstwy: pierwsza o grubości 1,1 mm, druga – zapisywalna – o grubości 0,1 mm. Minimalna długość wgłębienia wynosi 0,15µm. Przerwa między ścieżkami to 0,32µm, a średnica plamki lasera wynosi 0,48µm. BD-ROM wymagają specjalnej, mocnej warstwy ochronnej dla ścieżki zapisu, która leży na głębokości zaledwie 0,1 mm.
Skomentuj jako pierwszy.