DTS:X

DTS:X - podobnie jak Dolby Atmos - wykorzystuje zaawansowaną technikę audio opartą na tzw. obiektach dźwiękowych. W tradycyjnych systemach dźwięk był przypisany do konkretnych kanałów (np. lewy, prawy, centralny), natomiast w DTS:X każdy dźwięk traktowany jest jako niezależny obiekt, który można umiejscowić w przestrzeni 3D niezależnie od liczby głośników. Dzięki temu system pozwala na realistyczne odwzorowanie ruchu dźwięku wokół słuchacza i tworzenie prawdziwie immersyjnego doświadczenia audio.

System DTS:X współpracuje z maksymalnie 32 punktami reprodukcji dźwięku i obsługuje konfiguracje do 11.2, co oznacza 11 kanałów głównych i dwa subwoofery. Jednocześnie zachowuje pełną kompatybilność wsteczną ze starszymi formatami DTS, takimi jak DTS-HD Master Audio, dzięki czemu można go stosować w istniejących zestawach kina domowego bez konieczności całkowitej wymiany sprzętu.

Historia DTS:X sięga wczesnych lat 2010. Firma DTS (Digital Theater Systems), znana od lat 90. z cyfrowych ścieżek dźwiękowych w kinach i na nośnikach domowych, zaczęła rozwijać technologię opartą na obiektach audio w odpowiedzi na rosnące wymagania branży filmowej i użytkowników domowych. Premiera pierwszych komercyjnych produkcji z dźwiękiem DTS:X przypadła na 2015 rok, a od tego czasu format zyskał uznanie wśród producentów odtwarzaczy Blu-ray, amplitunerów oraz kin domowych na całym świecie.

Dzięki elastyczności w rozmieszczeniu głośników i precyzyjnemu odwzorowaniu przestrzeni, DTS:X stał się jednym z głównych konkurentów Dolby Atmos w segmencie kina domowego i komercyjnego, oferując użytkownikom wyjątkowo realistyczne wrażenia dźwiękowe.