poral.eu

Wg tytułu, reżysera, aktora ...

FILMY BLU-RAY A-Z ZAPOWIEDZI FILMY 4K ULTRA-HD FILMY BLU-RAY 3D STEELBOOK KONTAKT OKŁADKI PROMOCJE FILMY HD-DVD FORUM

Polski Portal o Filmach Blu-ray oraz 4K Ultra-HD

Oferta bluedvd.pl
Planeta ziemia 2 BBC [2 Blu-ray]
Lego Batman: Film 3D [Blu-ray 3D + Blu-ray]

ŁOTR 1. Gwiezdne Wojny - Historie [Blu-ray]

Przełęcz Ocalonych [Blu-ray]

Pasażerowie [Blu-ray 3D + Blu-ray]

Wielki Mur - Steelbook [Blu-ray]

Transformers: Zemsta upadłych - Steelbook [Blu-ray]
R e k l a m a

Użytkownik zastanawiając się nad wyborem sprzętu, który zamierza nabyć, uwzględnia wiele cech produktu. Jednakże na szczycie piramidy decyzyjnej znajdują się głównie jakość, ilość i cena. W przypadku spełnienia zapowiedzi cenowych przez obóz promujący HD-DVD – dla amatorów obrazu w wysokiej rozdzielczości korzystniejsza ekonomicznie jest właśnie ich oferta.

Wytwarzanie nośników Blu-Ray Disc jest kosztowne, gdyż wymaga zastosowania całkowicie nowych linii produkcyjnych, a odsetek wadliwych krążków wynosi aktualnie 30%. Natomiast płyty HD-DVD są tak bardzo zbliżone konstrukcyjnie do obecnie produkowanych dysków DVD, że koszt budowy linii produkcyjnej wzrasta o 10% względem tej dla płyt 4,7GB, ponadto odpady z wyprodukowanych aktualnie nośników HD-DVD stanowią 10%.

Koszty to nie wszystko – przyjrzyjmy się pojemnościom oferowanych nośników. Pierwsze nagrywarki stacjonarne Blu-Ray firmy Sony, sprzedawane w Japonii już w 2003 roku, potrafią wypalać płyty o pojemności 23,3 GB. Kolejny produkt z niebieskim laserem, oferowany od połowy ubiegłego roku przez koncern Panasonic, umożliwia już zapis 50GB danych na dwuwarstwowej płycie Blu-Ray Disc, co pozwala na utrwalenie 4,5 godzin transmisji satelitarnego, cyfrowego przekazu HDTV.

Porównanie kosztów i ilości mamy za sobą – teraz może przytoczymy garść szczegółów technicznych różniących przeciwników. Najlepiej będzie można porównać obydwa standardy w postaci tabeli.



Istnieją wersje BD-ROM (Read Only Memory), BD-R (Recordable) i BD-RW (ReWritable, do nawet 1000 zapisów).

  Blu-ray Disc HD DVD DVD
Długość fali lasera 405 nm (niebiesko-fioletowy laser) 650 nm (czerwony laser)
Apertura numeryczna 0.85 0.65 0.6
Pojemność Jedna warstwa 25 GB 15 GB 4.7 GB
Dwie warstwy 50 GB 30 GB 8.5 GB
Przykładowa pojemność w przeliczeniu na długość wideo MPEG-2 (5 Mbit/s) SD 22.2 h 13.3 h 3.8 h
HD AVC lub VC-1 (13 Mbit/s) 8.5 h 5.1 h -
MPEG-2 (20 Mbit/s) 5.6 h 3.3 h -
Kodeki wideo MPEG-4 AVC (H.264) / VC-1 / MPEG-2 MPEG-1 / MPEG-2
Kodeki audio stratny Dolby Digital Obowiązkowy od 640 Kbit/s Obowiązkowy od 504 Kbit/s Obowiązkowy od 448 Kbit/s
DTS Obowiązkowy od 1.5 Mbit/s Obowiązkowy od 1.5 Mbit/s Opcjonalny   od 1.5 Mbit/s
Dolby Digital Plus[d] Opcjonalny od 1.7 Mbit/s Obowiązkowy od 3.0 Mbit/s -
DTS-HD High Resolution Opcjonalny od 6.0 Mbit/s Opcjonalny od 3.0 Mbit/s -
bezstratny Linear PCM Obowiązkowy Obowiązkowy Obowiązkowy
Dolby TrueHD Opcjonalny Obowiązkowy -
DTS-HD Master Audio Opcjonalny od 24.0 Mbit/s Opcjonalny od 18.0 Mbit/s -
Maksymalny bitrate Dane 53.95 Mbit/s 36.55 Mbit/s 11.08 Mbit/s
Audio+Video 48.0 Mbit/s 30.24 Mbit/s 10.08 Mbit/s
Video 40.0 Mbit/s 29.4 Mbit/s 9.8 Mbit/s
Drugi dekoder video Opcjonalny Obowiązkowy -
Drugi dekoder audio Opcjonalny Obowiązkowy -
Połączenie z internetem Opcjonalny Obowiązkowy -
Rozdzielczość wideo (max.) 1920×1080 24p lub 50/60i HDTV 720×480 60i oraz 720×576 50i SDTV
DRM AACS-128bit / BD+ AACS-128bit CSS 40-bit
Podział na regiony 3 Regiony Nie ma 6 Regionów
Warstwa ochronna Obowiązkowa Opcjonalna Opcjonalna


W powyższej tabeli zamieszone zostały skróty i pojęcia, które pragniemy wyjaśnić.

Zarówno oznaczenia SL jak i DL dotyczą płyty jednostronnej, jednakże rozróżnić możemy: SL – płytę jednowarstwową (Single Layer) i DL – płytę dwuwarstwową (Double Layer). Podobnie jak miało to miejsce przy CD i DVD będą płyty: tłoczone –ROM, jednokrotnego zapisu –R oraz wielokrotnego zapisu –RE (innowacja ;-) w nazewnictwie). Dane na płycie zapisywane są w postaci spiralnej ścieżki, która jednakże nie jest idealnie gładka lecz pofalowana, co z punktu widzenia głowicy napędu generuje falę nośną. Dodatkowo w pewnych strefach (np. ADIP) występują charakterystyczne zmiany kształtu ścieżki. Pozwala to na szybsze odnajdywanie poszczególnych fragmentów płyty czy też określenie prędkości obrotowej.

Na płycie Blu-Ray w części czołowej obszaru ADIP (Address-In-Pregroove), w celu synchronizacji i detekcji początku danych, stosowana jest modulacja MSK-cos. Natomiast obszar danych ADIP modulowany jest z wykorzystaniem HMW. MSK-cos to metoda dyskretnej modulacji częstotliwości z minimalnym kluczowaniem – ta wersja jest oparta na kosinusoidzie. Charakteryzuje się ona wysoką efektywnością wykorzystania pasma i niską stopą błędów. Natomiast HMW to metoda modulacji z wykorzystaniem częstotliwości harmonicznych sygnału. Na płycie obszar danych sekcji ADIP przybiera kształt zębów piły. Krążek HD-DVD tłoczony oraz jednokrotnego zapisu ma format zapisu przejęty z doskonale sprawdzającego się w praktyce DVD+R – tu także występuje modulacja fazy sygnału, a laser pali po korytkach (groove) jak i grzbietach (land), tworząc w nich wgłębienia (PITy) jednakowej długości.

Tymczasem płyta HD-DVD-RE różni się od swoich „sióstr”, gdyż ma zmienną długość PITów. Obszar płyty podzielony jest na 18 stref z proporcjonalnie rosnącymi długościami poszczególnych obszarów, co prowadzi do praktycznie stałej prędkości liniowej odczytu/zapisu danych przy stałej prędkości kątowej. NA – Apertura numeryczna (Numerical Aperture) – wielkość niemianowana w optyce - jest proporcjonalna do sinusa maksymalnego kąta padania promienia lasera. Wyższa jej wartość, przy połączeniu z krótszą falą promienia lasera, pozwala skupić wiązkę lasera na mniejszym obszarze, to daje możliwość zagęszczenia zapisu na płycie. Kod LDC (Long Distance Code) zawiera bajty parzystości dla kolumn z danymi, a kod BIS (Burst Indication Subcode) zawiera bloki z informacją o kontroli i adresowaniu. Obydwa wzajemnie się uzupełniają w celu korekcji danych przy długich i poważnych uszkodzeniach dysku. Korekcja dla HD-DVD zawiera podobnie jak w przypadku płyt DVD bloki z kontrolą parzystości kolumn i wierszy - PI (Parity Inner) oraz PO (Parity Outer) .

Jedyna różnica względem dysków palonych czerwonym laserem, to powiązanie kolejno dwóch sąsiadujących ze sobą bloków w jeden duży dla HD-DVD. Wykorzystywane w HD-DVD schemat modulacji ETM (Eight to Twelve Modulation – 8 do 12), był wykorzystywany już w zapisie na płytach CD i DVD. Polega on na przekształceniu bajta (8 bitów) danych na ciąg złożony z 12 bitów, spełniający warunki kodu RLL(1,10) – każda „jedynka” ciągu bitów musi być rozdzielona za pomocą co najmniej jednego i co najwyżej dziesięciu „zer”. Modulacja 17PP jest zupełną nowością – cechą charakterystyczną, odróżniającą ją od dotychczas stosowanych modulacji, w tym także ETM, jest traktowanie wprowadzanych danych jako strumienia bitów. Powoduje to, iż w poszczególnych porcjach modulowany jest ciąg bitów o zmieniającej się wciąż ilości wejściowych danych. Korzystając z okazji wprowadzenia szeregu innowacyjnych technologii w DVD nowej generacji, dodano także kolejne rozwiązania w dziedzinie ochrony przed powielaniem. Ponieważ znany z DVD pierwszej generacji system zabezpieczeń przed kopiowaniem CSS został „rozgryziony” przez 15-letniego Jona Johannesa, postawiono na nowe metody ochrony filmów – bardzo podobne do siebie AACS i BD-CPS. Zarówno urządzenia (na podstawie marki i modelu), jak i nośniki nowej generacji będą posiadać swoje klucze.

Na tłoczonych płytach wydzielone są specjalne obszary, zawierające dane przeciwdziałające powielaniu – nazwano je “ROM mark” w Blu-Ray i “Volume identifier” w HD-DVD. Nowe systemy ochrony będą opierać się na wprowadzaniu urządzeń, które zostały „skompromitowane” przez crakcerów, na „czarną listę” – tzw. blacklistowanie. Na początku dekodowania płyty, odtwarzacz wyszukuje w swoim rozległym „drzewie” kluczy, odpowiedni dla danego nośnika kod. Jeżeli go nie odnajdzie, wówczas może po prostu „odmówić” odtworzenia zawartości włożonego nośnika. Jeśli crackerzy z powodzeniem „dobiorą” dla jakiegoś urządzenia klucz, a następnie zostanie on opublikowany w Internecie, to po tym incydencie na nowych, tłoczonych nośnikach ten klucz jest dodawany do bazy blacklistowanych. W wyniku tego na urządzeniach z „czarnej” listy, nie będzie możliwe odtworzenie płyt zawierających informację o „złamaniu” danego odtwarzacza. Jest to niekorzystne dla posiadaczy urządzeń, które nie oparły się crackerom, gdyż pewnego dnia może okazać się, że ich odtwarzacz odmawia wyświetlenia legalnie zakupionego filmu :(



Obok licznych różnic pomiędzy dwoma konkurentami, możemy dostrzec szereg podobieństw obydwu standardów wysokiej gęstości zapisu – High Density . Przede wszystkim wyróżnia się identyczna długość fali – 405nm – laser niebiesko-fioletowy.

Do niedawna wśród różnic można by wymienić konieczność stosowania dodatkowej kasetki, chroniącej płytę Blu-Ray z uwagi na bardzo niewielką warstwę ochronną – sześciokrotnie mniejszą od stosowanej w HD-DVD. Jednakże ostatnio firma TDK zaprezentowała nową powłokę Durabilis, która pozwala chronić płytę przed przypadkowym porysowaniem.

Podobnie przedstawia się także sprzętowa obsługa uszkodzeń , zupełnie niezauważalna przez użytkownika, dokonywana przez napęd. Wykryty podczas odczytu, zapisu lub weryfikacji obszar, nie nadający się do wykorzystania, jest oznaczany jako wadliwy, a dane są umieszczane w najbliższej dobrej lokacji.

Obydwa standardy powstały z myślą o archiwizacji filmów zapisywanych w wysokiej rozdzielczości HD Video. Pliki wideo, zapisywane na HD-DVD i Blu-Ray, mogą być kompresowane kodekami MPEG-2, MPEG-4 (AVC) i Microsoft Windows Media (VC-1), natomiast dźwięk – za pomocą Dolby Digital. Odtwarzacze nowych standardów cechują się większą interaktywnością, w porównaniu do urządzeń DVD z czerwonym laserem. Cechy nowych urządzeń, to bardziej dynamiczny interfejs, programowalne menu, możliwość miksowania wideo, dźwięku i obrazków oraz wbudowane urządzenia, umożliwiające podłączenie do Internetu w celu pobierania aktualizacji.



Blu-ray Disc jest w stu procentach zgodny ze specyfikacją HD, a co za tym idzie, umożliwia zapis i odtwarzanie obrazu na urządzeniach HDTV. Innymi słowy do dyspozycji dostajemy następujące rozdzielczości:

* 1080p - 1920x1080 ze skanowaniem progresywnym (progressive scan)
* 1080i - 1920x1080 z przeplotem (interlaced)
* 720p - 1280x720 ze skanowaniem progresywnym (progressive scan)

Porównanie różnych rozdzielczości (schemat pochodzi z Wikipedii)

* i - (interlaced) obraz z przeplotem – obraz jest dzielony na linie parzyste i nieparzyste. Następnie, podczas wyświetlania, na przemian odświeżane są linie parzyste i nieparzyste z określoną częstotliwością np. 100 Hz. Niestety to naprzemienne odświeżanie linii parzystych i nieparzystych wpływa na pogorszenie jakości obrazu. Przeplot jest wykorzystywany do zmniejszenia pasma przenoszenia sygnału lub zwiększenia pozornej rozdzielczości obrazu. Wadą obrazu wyświetlanego z przeplotem jest jego migotanie. Zwiększenie częstotliwości odświeżania pozwoliło zmniejszyć widoczność tego zjawiska, ale nie zlikwidowało go. Więcej informacji na temat przeplotu znajdziesz na stronie Wikipedii (http://pl.wikipedia.org/wiki/Przeplot). W przypadku mediów cyfrowych wyświetlanie obrazu z przeplotem jest zastępowane wyświetlaniem progresywnym.

* p - (progressive scan) – w przeciwieństwie do przeplotu obraz nie jest dzielony na parzyste i nieparzyste linie odświeżane naprzemiennie. Skanowanie progresywne działa w ten sposób, że za jednym razem odświeżane są wszystkie linie – cały obraz. Dzięki takiemu rozwiązaniu zyskujemy bardziej dokładny i precyzyjny obraz. Rozwiązanie to zapewnia zauważalnie lepszą jakość obrazu.

Ciekawe porównanie skanowania progresywnego oraz przeplotu dostępne jest na tej stronie www.suma.com.pl. Warto zwrócić uwagę na prezentowane przykłady, które doskonale pokazują różnicę pomiędzy obrazem z przeplotem a obrazem progresywnie skanowanym.

Do przygotowania materiału wideo przeznaczonego do zapisu na płycie BD wideo konieczne jest użycie jednego z trzech kodeków. W tej chwili każdy odtwarzacz obowiązkowo musi radzić sobie z następującymi formatami kompresji:


* MPEG 2 – doskonale wszystkim znany standard kompresji wykorzystywany również w płytach DVD-Video. Oferuje niski stopień kompresji, ale w zamian otrzymujemy bardzo dobrą jakość obrazu.
* H.264/AVC – bywa często nazywany MPEG-4. Oferuje jakość porównywalną do MPEG 2 przy dwukrotnie większym stopniu kompresji.
* SMPTE VC-1 – jest implementacją kodeka MPEG-4 zaproponowaną przez firmę Microsoft.

Kodowaniu poddawany jest również dźwięk, który obowiązkowo musi być zgodny z jednym z poniższych formatów.

* Dolby Digital AC-3
* DTS
* PCM (do 7.1)


Pierwsza ścieżka dźwiękowa zapisana na płycie nowej generacji musi wykorzystywać jeden z obowiązkowych formatów kompresji audio. Druga ścieżka audio może używać jednego z alternatywnych rozwiązań (np. Dolby TrueHD, DTS-HD Master Audio). Poniżej znajdują się najważniejsze parametry związane z dźwiękiem przetwarzanym w zgodzie z poszczególnymi standardami.

* Dolby TrueHD - ilość kanałów: do 13.1, częstotliwość: 96 kHz/ 24 bit/kanał, bitrate: 18 Mbps
* Dolby Digital Plus - ilość kanałów: do 13.1, częstotliwość: 96 kHz/ 24 bit/kanał, bitrate: 6.144 Mbps
* DTS-HD Master Audio - ilość kanałów: 7.1, częstotliwość: 96 kHz/ 24 bit/kanał, bitrate: 24.5 Mbps
* DTS-HD High Resolution Audio - ilość kanałów: 7.1, częstotliwość: 96 kHz/ 24 bit/kanał, bitrate: 6 Mbps

Wszystkie odtwarzacze Blu-ray dostępne w sprzedaży powinny być zgodne ze starszymi formatami kompresji audio oraz wideo. Dzięki temu, korzystając z odtwarzacza nowej generacji możemy oglądać filmy zapisane np. na krążkach DVD-Video.
R e k l a m a

Komentarze -

    Filmy Blu-ray: 2590    Polskie okładki Blu-ray: 1505    BD-Info: 2589    Wykresy Video Bitrate: 2365    Skany płyt: 1942

Copyright © 2006-2017 Filmy Blu-ray - 4K Ultra-HD - Polska Wersja Językowa - Oryginalne Wydania w Polsce i Europie